O mnie, o książkach, filmach, wystawach, kolażach i dress-party z poczuciem humoru, niekiedy sarkastycznie a nawet złośliwie.
Blog > Komentarze do wpisu

czwartek - Rockandrollowe życie pana Manna

Omawiana książka nie traktuje o pisarstwie Tomasza lub Henryka Manna. To są wspomnienia Wojciecha Manna – dziennikarza, muzycznego. Puszystego pana w okularach prowadzącego w programie 2. TVP „Szansę na sukces”.

 O autorze:

Wojciech Mann urodził się w Świdnicy  25.01. 1948 r. Ukończył filologię angielską na Uniwersytecie Warszawskim. Jest  przede wszystkim dziennikarzem muzycznym ale i tłumaczem, autorem tekstów piosenek, konferansjerem.

 O książce:

 Tytuł wstępu brzmi: „Książki od najmłodszych lat były dla mnie czymś szczególnym.” Ale dalszy ciąg nie traktuje o czytaniu tylko o słuchaniu muzyki i o sytuacjach w których autor był odbiorcą i fanem rock and rolla.  Nie było to łatwe ponieważ PRL i demoludy uważały ten rodzaj muzyki za zachodnią zgniliznę niszczącą zdrową tkankę społeczeństwa socjalistycznego.

Ale żelazna kurtyna miała przerdzewiałe miejsca jak choćby radioodbiorniki w których można było słuchać Radia Luxemburg czy przemycane płyty albo rodzime pocztówki dźwiękowe. O  doświadczeniach z tym związanych, o reanimowaniu czarnych krążków oraz magnetofonach przedkasetowych opowiada autor. Także o założonym, z kolegami, zupełnie bez pozwolenia władz, „Pops Fun Club” z własną pieczątką, składkami i biuletynem wydawanym poza wiedzą (czy na pewno?) ale na pewno bez pozwolenia oficjalnej cenzury.

Ksiązka jest ilustrowana czarnobiałymi zdjęciami nie tylko autora ale i wielu muzycznych idoli.

Autor znał język angielski i bywał pilotem oraz tłumaczem zagranicznych gwiazd. Z nimi nie tylko pracował ale i balował, ponosząc tego, nie zawsze przyjemne, skutki.  

Wojciech Mann pracował w Programie III Polskiego Radia oraz był redaktorem w telewizji, pisze o tym czasie zaznaczając, że dobrze pamięta nazwiska wszystkich co to teraz przebarwieni, a słuszni wtedy i teraz w swoich poglądach.

Cała książka jest nasycona panawojtkowym poczuciem humoru.

Najpiękniejsze jest to, że czytając ją miałam wrażenie jakby autor opowiadał mi to wszystko osobiście, siedząc obok i sącząc ulubiony trunek, a w tle towarzyszyła nam, cichutko, jego ulubiona muzyka.

Warto zasiąść z panem Wojtkiem i posłuchać co i w jaki sposób opowiada. Polecam.

 Wojciech Mann – „Rock Mann czyli jak nie zostałem saksofonistą” Wydawn. Znak Kraków 2010

 

czwartek, 19 stycznia 2012, alodia1949
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Polecane wpisy

Komentarze
2012/01/20 11:16:51
Dobra książka, można się zaczytać do rozpuku :)
-
2012/01/20 17:28:35
Taka świetna zachęta, że chętnie przeczytam.
Tym bardziej, że też słuchałam Radia Luxemburg.
-
Gość: Elżbieta, *.internetia.net.pl
2012/01/20 17:43:51
To te lata! Z tego co piszesz Irenko - warto przeczytać :)
-
Gość: Alodia, *.dynamic.chello.pl
2012/01/20 17:47:27
Naprawdę warto!
-
Gość: Malgo568, *.cable-modem.tkk.net.pl
2012/01/20 19:15:53
Wracają wspomnienia. Pozdrawiam.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Dodatki na bloga
”znaczek