O mnie, o książkach, filmach, wystawach, kolażach i dress-party z poczuciem humoru, niekiedy sarkastycznie a nawet złośliwie.
sobota, 24 czerwca 2017

 

Dedykuję tym, którzy nie wątpią o słuszności czynów swych 

Wisława Szymborska - Pochwała złego o sobie mniemania

Myszołów nie ma sobie nic do zarzucenia.

Skrupuły obce są czarnej panterze.

Nie wątpią o słuszności czynów swych piranie.

Grzechotnik aprobuje siebie bez zastrzeżeń.

   Samokrytyczny szakal nie istnieje.

    Szarańcza, aligator, trychina i giez

    żyją jak żyją i rade są z tego.

Sto kilogramów waży serce orki,

ale pod innym względem lekkie jest.

   Nic bardziej zwierzęcego

   niż czyste sumienie

   na trzeciej planecie Słońca.

sobota, 17 czerwca 2017

 Długotrwały stres związany z pracą społeczną obniżył moją odporność. A diabeł - stróż mój tylko na to czekał z choróbskiem w ręce. Tak więc teraz angina, antybiotyk, alergia  - ale atrakcje :(.

Poniżej dwa wiersze znalezione w makulaturze.

Henryk Kaletka

Przyszła do mnie Pani Starość

Przyszła do mnie Pani Starość

z bólem kręgosłupa i z siwymi włosami.

Jak ja nie lubię siwych włosów!

Ale jestem dżentelmenem

nie mogę jej wyrzucić.

Chodząc z nią po mieście

przestałem widywać moich przyjaciół,

i coraz ich mniej dookoła.

Jeszcze niedawno tacy żywotni.

Za to widuję innych uśmiechniętych ludzi,

których nie znam.

Może to jest ta słynna wymiana pokoleń?

Przecież choć nie chcę i ja jej podlegam.

Coraz więcej w tej Pani Starości

smutku i nostalgii przemijania.

Ale ja się jej nie poddam.

Będę śpiewał w poniedziałki w TZR, 

razem z tymi, co nie chcą

tej starczej rezygnacji.

**********************************

Henryk Węgrzyk

Święty spokój

Kiedy ósmy krzyżyk leci,

zamieniamy się znów w dzieci.

W pionie trzyma siła woli,

szczęściem: gdy nas nic nie boli.


Jeśli chcemy żyć wciąż dalej,

nie czekajmy na szpitale.

Bo tam tylko lekarz może

stwierdzić jedno: będzie gorzej.

 

Optymizmu jednak trzeba:

wciąż zbliżamy się do Nieba.

Bo nas czeka: niepojęty

w perspektywie Spokój Święty.




sobota, 10 czerwca 2017

Rzeczywistość mam ostatnio okropną, więc sobie i Wam parę anegdot o gwiazdach:

 

Telefoniczna pomoc

Ciepły komik z dużym wnętrzem   - komentowano jego aktorstwo. Mowa o Bogumile Kobieli, popularnym Bobku, o którym tak trudno i przykro pisać w czasie przeszłym.

Znane było jego przywiązanie do żony Gosi. Wydzwaniał do niej ciągle z wojaży.

Do historii przeszedł jego żart, kiedy to ze słuchawką przy uchu powtarzał rytmicznie: Dobra, zła, dobra, dobra...

Na pytanie kolegów co to ma oznaczać odparł, że właśnie pomaga żonie... sortować truskawki.

Potrójne zauroczenie

Znany i lubiany artysta plastyk, znakomity rysownik i wspaniały gawędziarz Szymon Kobyliński uchodził za znawcę nie tylko różnych rodzajów broni ale także kobiecego piękna.

Na pytanie co go najbardziej fascynuje u własnej żony  odpowiedział:

- Trzy rzeczy!

- Jakież to?

- Podbródek - odpowiedział radośnie.

Komentarz mój: a co odpowiedziałaby jego żona na takie pytanie?


***************************************************************************

Ścigany w Nowym Jorku

Krzysztof Kieślowski przyznawał często, że ma awersję do Stanów Zjednoczonych.

- Wszystko tam jest za duże - mawiał. Miasta, samochody, ruch na ulicach i wytwornie filmowe też.

Kiedyś w Nowym Jorku, spiesząc się na pokaz swojego filmu utknął w taksówce, która potrąciła rowerzystę.

Zrobił się korek. Pan Krzysztof obawiając się spóźnić wybiegł z taksówki i udał się pospiesznie na skróty.

Gapie spostrzegłszy uciekającego z miejsca wypadku człowieka rzucili w pościg za "przestępcą".

Reżyser przedarł się jakoś do budynku kina.

Przywitany stereotypowym: Jak leci?

odparł poirytowany: Byle jak!

*********************************************************************

Obie z koleżanką zrezygnowałyśmy z wolontariatu w "Bibliotece sąsiedzkiej". Nasze zaangażowanie wzięto za słabość. I takie są skutki.


 

18:15, alodia1949 , różne
Link Komentarze (2) »
sobota, 03 czerwca 2017

 ?

Maja Lunde - Historia pszczół. Wydawn. Literackie Kraków 2016

 

WSTĘP: "By móc żyć w naturze, z naturą, musimy stłumić naturę w nas samych... Wykształcenie jest po to, byśmy nie przywiązywali zbyt dużej wagi do samych siebie, do naszej natury, do instynktów".

O autorce:

Maja Lunde urodziła się 30 lipca 1975 roku w Oslo. Jest autorką książek dla dzieci.

"Historia pszczół"  to jej pierwsza powieść dla dorosłych.

Dostała za nią Nagrodę Księgarzy Norweskich. Prawa do wydania książki zakupiło 15 wydawnictw z całego świata.

O książce:

"Historia pszczół" to powieść ekologiczna i przestroga przed skutkami rabunkowego eksploatowania Ziemi.

Autorka opowiedziała nam historie trzech osób: Wiliama żyjącego w Anglii w połowie XIX wieku, Georga mieszkającego w USA na początku XXI wieku i Chinki Tao z 2098 roku.

Jest to więc powieść historyczno - futurystyczna z elementami współczesności.

Losy bohaterów spajają pszczoły odgrywając w ich życiu ogromną rolę.

William - jest niespełnionym naukowcem w depresji spowodowanej przymusem utrzymania wielodzietnej rodziny. Z psychicznego dołka wyciąga go pomysł zbudowania nowoczesnego ula. "Bez pasji jesteśmy niczym".

George - pszczelarzem marzącym o przekazaniu farmy jedynemu synowi Tomowi, który nie chce spełnić ojcowskich oczekiwań.

Tao - ciężko fizycznie pracującą kobietą przy zapylaniu drzew owocowych. Mimo, że jest zdolna i chciała się uczyć. Marzy o lepszym losie dla synka. "Bez wykształcenia jesteśmy niczym. Bez wykształcenia jesteśmy zwierzętami".

Wszyscy troje opowiadają swoje doświadczenia w pierwszej osobie, ich imiona noszą kolejne rozdziały.

Około roku 2040 na Ziemi była Zapaść, wojna światowa podczas której wyginęły wszystkie pszczoły. Co spowodowało klęskę nieurodzaju i konieczność ręcznego zapylania kwiatów.

Poradzono sobie z tym tylko w Chinach.

Śledzimy więc jednocześnie historię bohaterów i pszczół przy okazji dowiadując się jak wyglądały ule w XIX wieku i w jaki sposób je unowocześniono ? na tym polu zasłużył się też Polak Jan Dzierżon z którym koresponduje William.

Ule dzielą się na stacjonarne i wędrowne - takie stosuje George.

Jednak bezmyślność ludzi doprowadza do wyginięcia tego pożytecznego owada.

I to co nas może czekać opisała Lunde w części poświęconej Tao. A jest to wizja apokaliptyczna.

Wszystkim bohaterom autorka nie oszczędziła złych doświadczeń, aby czytelnika przekonać do dbania o naszą planetę.

To książka o miłości matki do syna, o przedmiotowym traktowaniu dzieci przez rodziców, o pasji prowadzącej do pozytywnego rezultatu ale i o rozczarowaniu jakie często niesie życie rodzinne czy nawet najcięższa praca i poświęcenie.

Na koniec ciekawostka - Kupidyn (Amor) maczał groty swoich strzał w miodzie.

Polecam.

 

 

O autorze
Tagi
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Dodatki na bloga
”znaczek